minder mij

Altijd en eeuwig een strijd. Al toen ik een jaar of 4-5 was, schreef de schoolarts in mijn gezondheidsrapport: “kind is te dik, moet afvallen”. Het meeste eten kan ik in principe gewoon gelijk op mijn heupen smeren en door één blik op een slagroomtaart te werpen, ben ik gelijk weer 1,5 kilo aangekomen. Ik ben in mijn leven al dik (ha ha) 100 kilo afgevallen. En weer aangekomen…

Toegegeven, Ik ben gek op lekker eten, eten koken, snaaierij, zoetigheid. Op álle eetbaars eigenlijk. Ik weet echt wel waardoor die kilo’s er bijaan komen. Toch heb ik de indruk dat ik de hele handel duidelijk sneller omzet in vetkussens en duidelijk langzamer weer verbrand dan mijn gemiddelde medemens. Mijn partner bijvoorbeeld eet, snaait en snoept thuis véél meer dan ik. Maar hij blijft zo slank als een jonge god. Niet eerlijk.

Ik heb vanaf mijn 18e tot nu alle gewichten tussen de 65 en de 125 kilo al (meermaals) gezien. Ja echt… Ik ben weliswaar lang (krap 178 centimeters) maar ergens schijn ik geen gevoel voor mijn ‘normale’ gewicht te hebben: ik glibber er al decennia lang steeds weer aan alle kanten voorbij. Zelfs de echte eetstoornissen zijn mij helaas niet bespaard gebleven. Ik kan nog steeds op elk willekeurig moment overgeven. Ik kwam er weliswaar mee op mijn laagste gewicht ever maar ook bij de dokter, de psycholoog en diëtiste terecht. Nú kan ik mijn vriendin van destijds er voor zoenen dat ze me daarheen gesleept heeft en me daardoor voor nog ergere dingen heeft weten te bewaren. Destijds was ik er niet zo blij mee. Als ik er aan terug denk, krijg ik weer tranen in de ogen. Wat kan een mens zichzelf aandoen. Iets met ogen en naalden enzo. Ja, eten en gewicht is een zeer beladen thema bij mij…

Maar toch. Toch ben ik inmiddels weer te zwaar… Ik heb weer dat rare gevoel dat mijn geest niet meer in dit lichaam past. Er moet iets gebeuren. Ik voel me niet meer fijn in mezelf. Alweer niet. Inmiddels ben ik oud en wijs genoeg om het ‘verstandig’ aan te pakken. Ik weet echt (écht!!) precies hoe het moet. Ik heb ook absoluut geen behoefte meer aan wat voor advies dan ook. Ik weet ’t allemaal. Van LowCarb tot Logi, van HCG (:-() tot WeightWatchers. Ik ken het. Been there, done that. Maar ’t is zo moeilijk… het is namelijk niet zo dat je dan gewoon maar niet meer eet. Je moet eten, anders ga je dood. Stoppen met roken of afkicken van de alcohol is ook vreselijk, gruwelijk moeilijk. Maar je kunt in ieder geval proberen om het compleet te vermijden. Niet meer aanraken die hap. Niet meer in beeld laten komen. Maar met een eetverslaving werkt dat dus niet… Je moet doorgaan met eten, of je wil of niet.

Ach. Zo voert iedereen wel een gevecht met het één of (de) ander. Ik voer het mijne met mijn kilo’s. Met mijn gestoorde eetgedrag. Met mijn niet in dit lichaam passende ikje. Er is simpelweg teveel van mij in deze wereld.

Mag ’t een onsje minder zijn?

(PS: dit is een heel erg moeilijke, gevoelige blog voor mij. val me er alsjeblieft niet op aan want dan verlies ik geheid wéér alle moed om de strijd wéér, voor de nu 13e keer ofzo, aan te gaan… En voor evt. taalvauten vraag ik ook alvast om vergeving: ik heb deze blog geheel op mijn iphone getypt en foontypen is géén favoriete bezigheid van me).

16 reacties op “minder mij

  1. Poezenbeest schreef:

    Mooi en dapper geschreven dit! Kan er niets dan stil van zijn en doen wat ik dan altijd doe…
    *geeft kopje*

    Liked by 1 persoon

  2. GerdaLouise schreef:

    Wat een herkenbaar gevoel, wat dapper dat je dit durft te schrijven. Je bent een enorme kanjer, ik kan je blog bijna kopieren.

    Hoe komt het, en waarom zo vaak zoveel onbegrip, dat doet zeer want het is echt geen bewuste keuze om te zijn zoals we zijn …

    dikke knuffel!!

    Liked by 1 persoon

    • Lou-ter-Lou schreef:

      onbegrip… het is idd geen bewuste keuze. Het is net als iedere andere “psychische aandoening” – voor mij dan. het is iets waarvan je weet dat je het fout doet, waarvan je weet dat het niet goed voor je is. En toch doe je het. Net als roken oid… dank je lieve Gerda!! I’ll be back at dvm (uiterlijk morgen ;-)). Knuffel terug!!!

      Like

  3. Glenn E. schreef:

    Mooi verwoord, Lou.
    Lekker hè, al die hapjes. Je moet het ook zo zien, het hoort bij je en als jij niet zo’n lekkerbek zou zijn was er ook geen, -amandel-pijnboompittencaramel, erbeersachertorte, schnitzelkönigin en niet te vergeten: er is meer Lou om van te houden.

    Hele dikke knuffel.
    (mag dat nog?)

    Liked by 1 persoon

    • Lou-ter-Lou schreef:

      hahaha, ja da’s helemaal waar. ik blijf ook wel komen hoor, met die lekkere dingen (no worries, ik ben té gek op koken en bakken om het compleet links te laten liggen) maar nu ff letterlijk minderen… En met wat minder Lou is er nog steeds zat Lou om van te houden hoor!!

      (Oh en dikke knuffels: graag. Magere knuffels vind ik nix :-P)

      Like

  4. monvivre schreef:

    Ach lieverd toch, wat een herkenbaar stuk! Ik zal de laatste zijn die je hierom veroordeelt en gezien mijn eigen blog geloof je dat vast gelijk 🙂 . Ik weet ook al niet anders dan dat ik hier tegen vecht. Het is een stuk van je leven geworden. Het enige wat ik voor je kan doen is je begrijpen en je steunen. Ik vond dat zelf al zo fijn toen ik het vertelde op Twitter. En die negatieve reacties zijn er niet gekomen, dus wees daar maar niet bang voor. Knuffel! X

    Liked by 1 persoon

  5. Sandra mv V&M schreef:

    Ach meisje toch! Je bent weer welkom bij ‘ons’, hoor! We kunnen je helpen om weer af te vallen.

    Ik moet er zelf ook weer aan geloven. Door de stress ben ik ook kilo’s aangekomen en weer in het ‘oranje vlak’ beland.

    Zullen we elkaar helpen!!!

    We weten allebei dat we het kunnen!!!

    *Rolt een spandoekje uit* HUP LOES! HUP LOES!

    En een dikke knuffel natuurlijk!

    Liked by 1 persoon

    • Lou-ter-Lou schreef:

      LIEFFFF!!! dank je wel lieve San!! I’ll be back (uiterlijk morgen) 😉 Ik zit nog in ’t rode vlak maar samen weer ertegenaan. Dit wordt ’n slank jaar, in ieder geval tegen het einde haha (heb net een bakje kool-wortelsalade als lunch naar binnen gewerkt, goed hè ;-)). Knuffel terug lieverd!!! xx

      Like

  6. Kanne schreef:

    Gewoon een knuffel! (((Loes)))

    Liked by 1 persoon

  7. […] ik een eetprobleem had en nog steeds overduidelijk heb, heb ik al eerder uit de doeken gedaan. Minder mij: dat wou ik zó graag en dat wil ik nog steeds. En ik faal ook steeds opnieuw. Maar wat ik juist […]

    Like

  8. Honger « schreef:

    […] ook, maar da’s weer een ander hoofdstuk). Ik heb al veel vaker over mij en mijn eeuwige strijd tegen de kilo’s geblogd. Ik heb echt alles al gedaan en uitgeprobeerd, ook de minder appetijtelijke, minder […]

    Like

  9. readmarga schreef:

    Ik like maar met tranen in mijn ogen. Live Lou ik begrijp dit zo goed..

    Je bent prachtig maar dat soort onzin koop je niks voor. Ik vecht weer met je mee! Xxx

    Liked by 1 persoon

  10. Er kan nooit genoeg van jou zijn in deze wereld. Ik geloof heus dat té dik zijn niet goed is voor hart/knieën etc maar ik geloof nog veel meer dat we allemaal het ‘slachtoffer’ geworden zijn van een opvatting die ooit door anderen (mannen) bedacht is. ‘Was gewicht bij vrouwen 200 jaar geleden ook zo’n issue’? vraag ik me wel eens af. Ik weet het niet. Er zullen toen andere dingen belangrijk geweest zijn. Hoe dan ook, ik herhaal: er kan nooit genoeg van jou zijn in deze wereld! Xx

    Liked by 1 persoon

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s