Vrouw

Vrouwen zijn vrouwen, moeten vrouwen blijven en dan vooral: speciaal.
IK ben SPECIAAL.
Mij moet je je qua zenuwbelasting eerst maar ‘ns kunnen veroorloven!
Ik heb helemaal geen fouten. Dat zijn gewoon special effects.
Ik lees geen gebruiksaanwijzingen, ik druk alle knopjes tot het werkt.
Mijn scheenbeen is speciaal opgeleid om meubels in het donker te vinden.
Ik zie eruit als een VROUW en niet als een pakket behangen botten.
Dat daar is dus helemaal geen spekvet, dat is allemaal erotisch inzetbaar huidoppervlak!
Áls ik al een keer vlinders in m’n buik heb, drink ik meteen insectengif.
Sherlock Holmes is een nul vergeleken bij mij. Ik kom overal achter. Ik kan googelen.

Én ik ben gewoon geniaal in dingen repareren. Mijn auto bijvoorbeeld. Het ding is dik 12 jaar oud en de oerduitse degelijkheid vertoont grote scheuren tussen het dege en het lijk. Meestal roep ik my special satanic mechanic erbij [man, Red.], maar als die het ook niet meer weet, dan mag ik googelen. YESSS!!! Zo heb ik al ‘ns mijn autoradio gerepareerd omdat een gegoogeld forum zei: “palletje daar en daar in de gleuven steken, autoradio eruit hevelen, goed morrelen, vooral het bruine draadje weer goed bevestigen en radio dan terugdrukken.”
En het werkte!! Sindsdien doet mijn radio het weer heel stabiel en goed. De CD-wisselaar in de kofferbak doet nog wel raar dus daar ga ik binnenkort ook nog even aan morrelen. Werkt. Heb ik bewezen.

Maar goed, bij het opéénnarecentste euvel hoefde ik niet te googelen helaas. Dat kon ik zo wel raden. Het begon ongeveer een maand geleden, midden in de diepdonkere nacht na een horrorskitripje (zie hier) toen ik gekscherend tegen m’n mee terug rijdende buren zei:  ” ‘ns kijken of ’t krotje vannacht wil starten” en het ding dat dus ineens echt niet wou… oops… (OK, na een keer lief over het dashboard aaien en 3 keer starten wel. pfoehh!).
De volgende dag zei ik tegen mijn mechanicus: “Mien jong, die accu is prut. Daar mot een nieuwe in.” (Zijn job. ik doe het huishouden).
Maar mien jong zei: “Ach, da’s de kou, dat ding is echt nog wel goed hoor. Uitgebreid voorgloeien, dan doet-ie ’t echt wel.” Ja duhhh, alsof ik mijn audietje niet ken.
Een week later zei ik ietwat dramatischer: “Mien jong, die accu is echt niet goed, soms doet-ie ’t pas na 3x starten…”
Mien jong zei: “Écht, geloof me nou, dat is de kou. voorgloeien is álles.” Maar ik geloofde niet…
Twee weken later zei ik: “Mien jong, dit gaat fout. Ik sta hier straks met een niet startende auto en eventueel wat huilende kinderen op de koop toe.” (En dát kun je hier niet hebben want wij wonen op een berg(je) met een gevoelde meter sneeuw, daar is geen fietsen aan en mien jong is zelf de hele dag de hort op met zijn – ook niet feilloos werkende – auto).
Een week later zegt mien jong: “Goh! Ik heb maar ’n nieuwe accu gekocht voor mijn auto [oerpoolse degelijkheid overigens. Red.] want hij gaf aan dat de motor een foutje had.” Wat een gewéldige conclusie. De motor heeft nog steeds een foutje, maar ons skodaatje start i.i.g. weer feilloos.
Nou ik nog?
Hint, hint…

Tot eergisteren. Met mijn uiterst zieke kop moest ik zoon naar het carnavalsfeest van de scouting brengen. Niet dus. “zzingzingzinngggg bluhh…huhh.” Het was duidelijk. No ignition today. (Buuf d’r auto geleend, ik kan dat).
Kwaaie Lou.
“IK ZEI HET TOCH??? DIE ACCU IS PRUT!!! IK WIL EEN NIEUWE!!! En die kun JIJ nu gaan halen want MIJN auto doet ’t niet meer. IK WIL NUUUUU EEN NIEUWE ACCU!!!”
En haar wil geschiede.

Maar na een nieuwe accu is de geweldige naviplusradio van mijn geliefde bolide natuurlijk knock-out (en dat is dus het recentste euvel).
Mien jong vraagt dan niet: “weet jij toevallig nog de code van de autoradio?” (die ik inderdaad weet).
Nee.
Hij probeert erop los.
Na drie keer staat er dan: “Gerät gesperrt. S.A.F.E.”
M.a.w. forget it, jij vuige autoradiodief!
Niks meer aan te doen, sorry. Moet-ie naar de garage ofzo.

En toen.
Mocht ik.
GOOGELEN!!!
And so I did.
Nu doet-ie ut weer.
Jippiejajeeeeee.
There.
I fixed it.
I am googlequeen.
I am WOMAN!!
Hear me snore.
Met google kun je zelfs autoradio’s repareren.
#YesIcan!!!

Feel any better, ladies?? 😉

Dit bericht is geplaatst in ....

11 reacties op “Vrouw

  1. @draeckensteijn schreef:

    Jezus ik wou dat ik het niet gelezen had. Ik zit nu met een mannelijk minderwaardigheidscomplex zo groot als die berg sneeuw bij jou en een lege zelfvertrouwen accu. Maar:

    The horns for you and a loud “Rock ’n Roll!!!” want jij rockt big time :-)))

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      owwww zal ik je accu gelijk even vervangen?? ik kan dat!! 🙂 dat minderwaardigheidscomplex is nergens voor nodig. Waar zou ik zijn zonder een man (die mijn nieuwe accu gaat halen) hahaha ;-). Big talk for a big girl, maar soms is dat ff nodig. Let’s rollllll!!! xxx

      Like

  2. Dina-Anna schreef:

    Hip hip hoera voor de vrouwen… want ‘Yes we can’ 😉 heerlijk leesbaar schrijfje.

    Like

  3. Lou❤ schreef:

    Like like like like like!!!!!!!!
    Woohooo LOU!!!!

    Kusssss

    Like

  4. mijnchaos schreef:

    Topwuuf en goegelkampioen! *buikpijn heeft van het lachen* 🙂

    Like

  5. David Veré schreef:

    Haaaa, geweldig, glimlach van oor tot oor!!!! #chapeau

    Like

  6. heidtjeblogt schreef:

    Whoot, whoot!! I’m every woman, its all in meeeeeeee!!! Zingt en danst!! Thanks honey!

    XXX

    Like

  7. april71 schreef:

    Google en gij zult vinden hahaha, geweldige blog Lou. Love it!

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s