Het knaagde…

Het knaagde.
Heel venijnig
en in ’t geniep.

Het vrat.
Van binnen,
echt heel diep.

Het beet.
Als zoutzuur in
een houten vat.

Het knaagde.
Als een geniepige,
venijnige rat…

Daarom voerde ik het maar
’n snoeiharde wortel.
Eer ’t m’n hele interieur opat.

(en nu knaagt ’t nog steeds…)

10 reacties op “Het knaagde…

  1. David Veré schreef:

    🙂 🙂 ja euh.. geen idee. Ik faal hoe dan ook als ik complimenten zal geven over hoe je kunt rijmen.
    Een plastic piepspeeltje wil wel helpen (voorkomt bezoekjes aan de IKEA)

    Like

  2. Alice Gerritsen. schreef:

    Een wortel o.i.d. is een tijdelijke oplossing.
    De rest doet de tijd Lou.

    Like

  3. Nanda schreef:

    Vanwege een typisch gevalletje van ‘geen zinvolle reactie hierop’ klik ik maar op het like-knopje. Hou je taai, meid!

    Like

  4. Poezenbeest schreef:

    Opvoeren aan de kasteelkat lijkt me!

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s