Rot is relatief

Vroeger toen ik nog klein was (oftewel: lang, langgggg geleden) had ik qua eten stiekem de grootste bewondering voor mijn mama. Zij at alles waarvan wij dachten dat je het al lang niet meer kon eten. Vaak zaten mijn zus en ik bij het ontbijt onthutst te kijken naar haar plankje met daarop een half verrotte appel, een sinaasappel met een groene bontkraag of  een donkergroene kiwi waar je al doorheen kon kijken, zo glazig. In koor riepen wij dan: “ieuwwww mam, dát kun je toch niet meer opeten?”

Maar ma sneed onverdroten de rotte plekken weg en prevelde ondertussen: “Jawel hoor. Goed eten
góói je niet weg.” Nou is dat ‘goed’ dus echt relatief. Ik kende de beroemde japanse duizendjarige eieren toen nog niet, maar daarmee had ik het prima kunnen vergelijken. Voor mij was het verrot. Een appel met een grote, zachte, prutterige bruine plek is verrot. Een kwartverschimmelde sinaasappel is verrot. Zulke dingen gooide je linea recta de vuilnisbak in (nee, GFT-bakken hadden we toen nog niet).

Mijn moeder at ook roggebrood met Hüttenkäse en selderiezout voor het ontbijt. Ik gruwelde ervan. Niet goed wijs, die daar bij de Weight Watchers. Of ze at kikkererwten. Hóe ze die at weet ik niet meer, maar ik weet dat het kikkererwten waren want ik kon de woorden ‘kikkerbillen’ en ‘kikkerdril’ maar niet uit mijn gedachten krijgen als ik haar dat zag eten en kreeg de rillingen als ik ernaar keek. Of nog zoiets: zure, magere joghurt of karnemelk zonder suiker. Hoe kreeg ’n mens het weg.

Ruim 30 jaar later. We zitten aan het ontbijt en mijn kinderen kijken met horrorblikken in hun ogen toe hoe ik op mijn houten plankje een groen uitgeslagen sinaasappel halveer en de goede helft gewoon opeet. Hoe de appel keurig rondom de bruine smurrieplek heen naar binnen gewerkt wordt. “Iiiehhh mam, dat is bedorven!! zoiets eet je toch niet!!” En ik mompel geheel traditiegetrouw: “Waarom niet. Goed eten góói je niet weg.”

Glazige, overrijpe kiwi’s krijg ik helaas nog steeds niet weg (daar ga ga ik van kokhalzen), maar ook die had ik gewoon anders opgegeten. Ik eet met liefde donker roggebrood met Hüttenkäse en selderiezout (en dan het liefst nog met wat tomaat en of plakjes komkommer er op) en ik ben gék op kikkererwten, vooral in de groentensoep, als houmous of als bijgerecht. Zure joghurt: heerlijk (maar ik gooi er wel graag nog een plens aardbeienjam in, als ’t effe kan), of stroop in de karnemelk, yummm.

Ach, the times, they are a-changin’…

12 reacties op “Rot is relatief

  1. Goshmir E. schreef:

    “Mama, ik lijk steeds meer op jou”

    Like

  2. Zuster Klivia schreef:

    Hier ook zulke gruweltaferelen. Ik eet makkelijk dingen op die al weken over de datum zijn. En da zit iedereen me met argusogen aan te kijken. Of ik niet omval, of schuimbekkend dood neerstort. Niks aan het handje. Mijn maag- darmstelsel is ijzersterk.

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      hahaha same here 🙂 ik heb laatst yoghurt gegeten die nog uit 2011 was. Al die tijd achterin de koelkast gestaan en niks mis mee. Mijn motto: “ruikt het goed en smaakt het goed, dan is het goed”. klaar. Die tht-datums zijn sowieso van de zotte. hier ook zo’n betonnen maag (en soms denk ik wel ‘ns: “helaas…”).

      Like

  3. zure magere yoghurt en karnemelk zonder suiker: heerlijk fris! Het zal je dan ook niet verbzen dat mijn favoriete appel de Granny Smith is.
    Toen ik nog bij de Kruisvereniging werkte vertelde een diëtsite mij dat als op kaas maar peipklein stukje schimmel zat dat dan de hele kaas aangetast was, het was alleen nog niet zichtbaar. Ik eet dus niets waar schimmel op zit, behalve als het een schimmelt is die thuishoort in het product (blauwschimmel kaas, camembert, brie.
    Ik ook een maag als een koperen ketel maar zeker met dingen uit de koeling, is het over datum, dan gaat het weg.

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Nehh… ik weet dat je bij kaas wel een heel stuk weg moet snijden als er schimmel op zit, maar het hele stuk kaas wegmieteren vind ik (persoonlijk) onzinnig. Ik eet het gewoon en ik krijg er nooit iets van (geloof ik :-D). En die tht-data zijn vooral bij zuivel echt met een enorme zoutrots ipv een korrel te nemen. Die zijn zo veilig gesteld om welk proces dan ook te voorkomen. Maar bijv. yoghurt kan echt maaaanden over de datum nog echt helemaal goed zijn als de verpakking onbeschadigd is…Ik kan zuur nu ook waarderen 🙂 maar vroeger was dat echt een no-go. Net als bij mijn kinderen nu haha!

      Like

  4. Dina-Anna schreef:

    Gelezen met een glimlach van herkenning. Overigens valt er met te rijp fruit, dat je anders niet meer zou opeten zoals een kiwi bijvoorbeeld, een heerlijke smoothie te maken… 😉

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      dat doe ik ook hoor 🙂 vooral met overrijpe bananen en peren. kiwi vind ik overrijp echt niet te eten, ook niet in smoothies. maar dat zal wel weer een tic van mij zijn ^^

      Like

  5. Brigtte Bartels schreef:

    Zo leuk om te lezen! Hahaha We lijken echt steeds meer op haar.. Doe precies t zelfde met eten als zij en jij… Zelfde genen…

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s