over katers en poezen…

Gisteren 6 maand geleden werden ze geboren. Dat was ook een maandag: een paasmaandag. Friemelig klein, blind en roodharig. Ze hadden nog een zusje (duidelijk een vrouw want driekleurig). Die is nog steeds bij oma thuis en ook nog steeds een PZN (dank voor de inspiratieve benaming, Nanda ;-)). En dan was er nog een vierde, qua geslacht ondefinieerbaar katje dat het helaas op dag vier al moest ontgelden omdat ik drie katten in huis toch echt niet zag zitten maar m’n hart bloedde voor ’t beessie…

Maar goed. De ‘onzen’ waren (en zijn) rode wildebrassen en voor ons allen duidelijk mannelijk (redelijk  eigenzinnig, ietwat stupide, en vooral: hartstikke roodharige vechtersjassen). Een lichtere,  Elton, en een wat meer getekende met een soort draaikolk op z’n rug die bij ’t lopen heen en weer wiegt: Elvis. Ze groeiden gestaag, vochten om hun revier met de 5 andere buurkatten, klommen in de gordijnen, vraten m’n stoelen op, struinden door de velden (zover dat ze zelfs niet meer terug naar huis vonden), brachten levende trofeeën mee die piepend door de kelder sjeesden maar leverden ook dooie, uitgekauwde maar goedbedoelde kadootjes op de deurmat af.

Zo langzaam werden ze pubertair dus belde ik de dierenarts: ik heb hier twee rooie katers om te ontmannen. Ik wou dat zo snel mogelijk achter de rug hebben, voordat ze gaan sproeien en janken en rondbalgen enzo.  Vanochtend bracht ik ze naar de dierenarts.
“Hmmmm. Elton en Elvis, zegt u?”
“Ja. Die met die draaikolk is Elvis.”
“Aha. Wat vindt u eventueel van de naam Ella?”
Boink…
“Oh…. En die andere?”
“Ja daar moet u ook nog wat nieuws voor bedenken…”

Okeeeeee dan… als je dik 6 maand lang in de veronderstelling hebt geleefd dat je twee rode katers hebt, is het best wel raar om ze ineens als meisjes te gaan zien. Wij zijn dé kattenleken bij uitstek – dat even ter onzer verdediging – nog nooit katten gehad, nog nooit uitgebreid van onderen bestudeerd. Ze zijn ook nog heel jong hè, ik dacht dat dat boeltje wel ergens wat dieper verstopt zou liggen, maar ballekes heb ik nooit kunnen ontdekken. Bij Elton had ik al veel langer het gevoel dat het een vrouwtje was (iets voorzichtiger, duidelijk aanhankelijker etc.) maar man zei “neeee echnie, dat zijn katers hoor! allebei!”. Nou mooi niet…

Vanochtend kroelde hij ze nog achter de oren en zei:
“Halt’ die Ohren steif, meine Jungs!! Denn das wird das Einzige sein, was ihr nach heute noch steif halten könnt…”.
Haahahaha, d’r viel dus sowieso al nooit iets stijf te houden voor onze poezekes *grijns*.

Nu – waarschijnlijk at this very moment – liggen ze dus nóg wat beter uitgespreid en geschoren op de operatietafel dan anders het geval geweest zou zijn. En ze worden nu dus niet ontmand maar ontvrouwd…

Vanavond mag ik ze weer ophalen, onze dames.
Welcome home Ella en Evita!!

(Of Janis en Susy… of Anastacia en Melissa… of Alanis en Shakira… Iemand nog betere suggesties??)

12 reacties op “over katers en poezen…

  1. JC schreef:

    Truus en Bep! En dan is die aanhankelijke de Bep uiteraard. Lekker prijzig 2 poezen op de tafel! Succes met de hechtingentijd!!

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      oeh, hechtingentijd… klinkt ook weer niet fijn. Hoe lang duurt zoiets???? aiaiaiaiaiii.. Truus en Bep klinkt goed :-D, lekker hollandsch! En prijzig idd, iets van 250 euro ga ik neertellen voor de dames (incl. een inenting en ontworming, dan maar gelijk goed, hè, als ze al zo duur geopereerd worden…)

      Like

  2. Zuster Klivia schreef:

    Há: bijzonder zeg! Hahaha! Mooi verhaal. Meestal zijn rooie katten nl katers. Meteen ook een duurdere operatie voor jullie 😉

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      ja dubbel zo duur. En idd, daarom waren wij er dus ook vanuit gegaan dat het katers waren en hebben er nooit echt naar gekeken :-S stom hè…

      Like

  3. Jonesie schreef:

    ach maakt het uit wij hebben ook twee vrouwtjes en die heten max en puk hihi

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      welja, LOL! Maar Puk vind ik voor zowel mannen als vrouwen een prima naam en Max, ach da’s gewoon lekker kort 😀 Ik moet het eerst de kinderen maar ‘ns bijbrengen en die mogen dan ook nog meebeslissen over de namen 😀

      Like

  4. Whahahahahahahahaha dit heeft mijn zusje ook gehad. Dacht dat ze een vrouwtje had en noemde haar Nala. Tegenwoordig heet ze Harrie *lol*

    Jut en Jul (als naamsuggestie)

    Like

  5. Irene schreef:

    Zit hem dat onhandige dan toch in het rode haar, niet in het geslacht?

    Enfin, Madame de Pompadour en Bloody Mary ofzo, daar zou ik voor gaan.

    Like

  6. Nanda schreef:

    Haha, dat is wat! Denk je katers te hebben, zijn het poezen!
    Het kost weer een rib uit je lijf zulke ingrepen maar ik begrijp wel dat je geen zin hebt in gejank en gesproei of, nu blijkt dat het meisjes zijn: nestjes.
    Ik heb een tijdje geleden overwogen om mijn hond te laten castreren maar ik vond geen enkele reden om het te laten doen. Hij was niet dominant ofzo dus waarom zijn mannelijkheid weghalen? Ik twijfelde enorm, maar toen ik de kosten hoorden was alle twijfel weg. Tot op heden swingen zijn balletjes nog lekker tussen zijn achterpoten haha…
    PZN…ik vroeg mij al af of iemand die zou begrijpen. Ja dus! 😀

    Like

  7. Deborah Hamar schreef:

    Noa is ook een poes maar ik spreek haar altijd aan met “hem” heb het altijd over de “kat”. Dat zit er nu eenmaal in hahaha.

    Like

  8. Mrs. T. schreef:

    hahahahahahaha!!!! Wat een bak zeg.

    Like

  9. Dina-Anna schreef:

    🙂

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s