Hoogstgevoelig

Ik heb sterk de indruk dat mensen zich er tegenwoordig steeds bewuster van worden dat ze sensitiever zijn dan een paar decennia geleden. Er gaat geen dag (nou ja, week) voorbij zonder dat het begrip hoogsensitief of “highly sensitive” voorbij komt rollen. Het geheel heeft een hoop namen zoals ‘nieuwetijdskinderen’, ‘hoge prikkelbaarheid’, hooggevoeligheid of ‘HSP’ maar jee, wat is dat dan precies? En waarom lijkt het alsof tegenwoordig zelfs het merendeel van de mensen zo hooggevoelig is? Zou zelfs  ik (ik kortdoordebochte, sarcastische droogklotin) het kunnen zijn?

Ik heb voor deze korte, geheel inobjectieve zelfstudie maar eens een klein aantal (tot nu toe 6) van die online HSP-tests ingevuld. Ik scoor grofweg tussen de 86 en de 94% ‘positief’ en ben dus blijkbaar – volgens deze natuurlijk absoluut niet-suggestieve, ongestuurde tests – óók een HSP-er. Met hier en daar een uitzondering: Ik voel mij niet ongemakkelijk als er een hoop om mij heen gebeurt. Ik word ook niet snel overprikkeld door dingen als fel licht, sterke geuren (behalve als ze uit familiaire achterwerken komen), grove weefsels of harde sirenes. Het zal me allemaal worst wezen. Ik consumeer caffeïne als een junk en ben gek op snoeiharde muziek. Ik kan – als ik daar zin in heb – minstens 18 dingen tegelijk doen, ook in opdracht.

Maar ik kan er niks mee. Ik kan niets met het begrip ‘hooggevoelig’ zelf en ook niets met het feit dat zoveel mensen het schijnbaar met mij mee zijn. Ik vind het namelijk niet meer dan een normaal iets. Mensen ontwikkelen zich nu eenmaal. Ze evolueren, niet enkel fysiek maar ook gevoelsmatig. En hun omgeving verandert ook nog eens sterk mee. Méér mensen in de directe omgeving, méér geluiden, méér impressies, méér (al dan niet online) gedeelde gevoelens, méér en vooral ook andere (maatschappelijke) problemen, méér en snellere media, méér geluid, méér verwarring. Dat werkt al sinds decennia op ons in en wij ontwikkelen ons daarnaar (jajaja, ik weet ook wel dat ‘evolutie’ iets van miljoenen jaren is, maar deze huidige ontwikkeling is een emotioneel aanpassingsgerichte en die gaat sneller. Duhhh…) Tuurlijk merk ik snel wat er in een ander om gaat, voel ik aan wat mensen om mij heen bezig houdt, ben ik redelijk emotioneel gevoelig voor verdriet/pijn van anderen, ben ik in groepsverband niet al te assertief (nee echt niet, gek hè) en kan ik informatiestromen heel snel in mij opnemen of me er juist compleet voor afsluiten omdat ’t me teveel wordt. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maakt mij dat ‘hoog’-gevoelig? Het maakt me menselijk. En misschien gevoelig. Maar zoals ik het nu zie, is minstens de helft van mijn omgeving net zo gevoelig en zijn we met zijn allen gewoon weer doorsneegevoelig. Ik hoor u al roepen: “jamaar, jamaar: soort zoekt soort hè!” Maar ik zoek niks, ik kijk simpelweg om me heen en constateer.

Mensen die hooggevoelig zijn, zijn volgens de onderzoeken van psychologe Elaine Aron vooral  “consciëntieus, loyaal, gericht op kwaliteit en met een hoog inzicht in mensen en processen.” Dat is op zich heel fijn, prima werknemers in mijn persoonlijke werkgeversvisie. Maar er zijn dus inmiddels heel erg veel mensen die deze eigenschappen hebben. Ze zijn daarom voor mijn begrippen niet meer HOOGsensitief, maar gewoon hedendaags sensitief met een eventueel ietwat hoger emotioneel quotiënt… Het is een simpel aangeboren iets, een karaktereigenschap, een menselijke ontwikkeling. Geen stoornis.

Ik wil hier echt niemand mee kwetsen of hordes gevoeligen over één kam scheren. En als je last van je eigen gevoeligheid hebt, is dat zeker geen pretje. Maar het helpt wél als je je bedenkt dat je niet de enige bent (langgggg niet de enige, hele volksstammen zijn inmiddels gevoeliger dan vroeger) en dat het een pure karaktereigenschap is (en dan ook nog een hele goede). De één is verlegen, de ander een exhibitionist. De één is een hork, de ander gevoelvol. De één is sympathisch, de ander empathisch. De één is tactloos, de ander sensitief. It’s just the way it is. Doe er je voordeel mee.

Als we nu allemaal onze zo prachtig ontwikkelde manier van empathisch, liefderijk, medelevend, sympathiek, altruistisch en gevoelvol leven continuëren, kunnen we het op deze aardkloot – voor zolang-ie nog bestaat, wat was ’t ook alweer, nog zo’n 45 dagen? 😛 – heel fijn hebben samen. En piekeren over de hoogste mate van sensitiviteit hoeft niet meer, we zitten praktisch allemaal in hetzelfde schuitje. We feel the same, so relax… Zullen we dat eens doen, mijn lieve hooggewaardeerde, hooggeliefde, hoogstgevoelige medemensen?

Oh, en die überbotte horken die bijvoorbeeld Tim naar de donkere kant gepest hebben, die lopen dus overduidelijk een paar miljoen jaar achter in de empathische sensitiviteitsevolutie. Stelletje ongevoelige kuddedieren. Daar wil je toch niet bij horen. Hoogste tijd voor die lui om eens een beginnetje te maken met de ontwikkeling van bijvoorbeeld een hersenstam met een klein broccolikluitje erbovenop, zou ik zo zeggen, tactvol als ik ben… *kuch*

En nu ga ik even lekker headbangen.

14 reacties op “Hoogstgevoelig

  1. Poezenbeest schreef:

    Ik scoor ook hoog in die tests… En dat als gediagnostiseerd autist… WOEIIIII!

    HSP… Ik ken maar één iemand die met kop en schouders boven de rest uitsteekt en die is in mijn ogen hoger dan gemiddeld sensitief… De rest is wat mij betreft gewoon normaal empathisch.

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Ik ken ook wel degelijk mensen die duidelijk bovengemiddeld gevoelig zijn, die zich met recht “HSP” noemen. En wat ik dus zei, ik wil mensen echt niet over één kam scheren maar voor mij blijft het een pure karaktereigenschap. Eentje waar je je voordeel mee kunt doen 🙂

      Like

  2. kuifjesimon schreef:

    Als je mijn blog van vandaag leest, kom je kwa mijn sensitiviteit ook veel te weten ;-))

    Like

  3. centraaloplaadpunt schreef:

    Juist omdat het label HSP zo rondgestrooid wordt heb ik er twee boekjes over thuis liggen. Die ik nog steeds moet lezen trouwens 😉
    Ik heb namelijk hetzelfde idee als jij, alleen heb ik nooit die bewuste testjes gedaan. Hoeft ook niet, van volgens mij scoor ik ook gruwelijk hoog – net als zovelen trouwens.

    Like

  4. djaktief schreef:

    Hi Lou,

    Alles heeft tegenwoordig een etiketje nodig en/of een nummer. Dat is makkelijker on in te delen op te bergen etc. Daaruit ontsaat ook de behoeft om te weten waar je onder valt, vandaar dat je veel testjes vindt. Volgens mij was dat vroeger (wanneer was dat?) minder. Ik vind het heerlijk oms soms achter een etiketje te kunnen schuilen, er een op te plakken maar soms worstel ik om een etiketje los te krijgen dat verkeerd terecht is gekomen 😉

    Over die zelfmoord van Tim kan ik niks zinnigs zeggen alleen betreuren dat het zover gekomen is.

    groet,

    Dorothé

    Like

  5. Zuster Klivia schreef:

    Ik voel, ik voel, wat jij niet voelt? 😉

    Like

  6. heidtjeblogt schreef:

    Ik ben ook een Hsp-er en voel me er prima bij, ik noem het anders trouwens,mensenmens.xxx

    Like

  7. JC schreef:

    hahaha., neuh je kwetst me niet. ik heb pas een jaar of drie geleden ontdekt dat ik dit ‘heb’, althans ik….mijn psychotherapeut waar ik liep kwam er mee. ….ik dacht dat ik last had van een oude ‘familiekwaal en heldervoelend was (ik zag/zie dingen, kind 2 heeft het ook)…..en ik moet zeggen het is, qua prikkeling met licht en geluid enzo, wat erger geworden naarmate ik war ouder wordt. Maar ik ken mijn grenzen en voor de rest geniet ik er van, want ALLES is intenser….dus ook de leuke dingen. :-)) En voor de rest: ik heb geleerd me af te sluiten. ik hoef niet te weten als ik iemand aanraak of hij of zij thuis pret heeft of zorgen en dat soort gedoe…..en daar kun je je prima voor afsluiten, op mijn werk zet ik dan dat deurtje soms open, is handig in mijn vakgebied. Ik vind het wel grappig dat ik dit heb, het hoort bij mij, zoals regen bij herfst, zon bij zomer…….en net als die twee is het niet constant.

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Een reactie van formaat 😉 Ik zei trouwens niet, dat niemand hypersensitief is hè, ik denk dat er wel degelijk mensen zijn die echt meer waarnemen en aanvoelen dan de ‘normale hoogsensitieveling’. Maar ik weet vrijwel zeker dat ik mij ook onder de hoogsensitieve mensen mag scharen (ik heb dat ook al vaker gehoord en bevestigd gekregen) en nóg schaar ik dit geheel onder de noemer “ontwikkeling van een menselijke eigenschap”. Een karaktertrek die meer of minder uitgekristalliseerd is en niet iets, dat nou zo enorm bijzonder is. Wat ik wil zeggen is, dat het naar mijn bescheiden mening iets is, wat hedentendage gewoon normaal is. Hoe de mens in kwestie ermee omgaat, daar gaat ’t om. En dat bedoel ik met ‘Doe er je voordeel mee’. Zoals jij doet dus 🙂 (goh, ook al zo’n formatieve reactie haha).

      Like

      • JC schreef:

        hahahaha, geweldig die lappen tekst!! ik ‘herkende’ jou wel, als HSP-er, maar wie ben ik om een label op te plakken, soms laten labels zich lastig verwijderen. En je hebt gelijk: het hoort bij de doorontwikkeling van de mens, maar…..er zijn ook mensen die die ontwikkeling niet doormaken, en dat maakt het wel ehhh…….lastig, bijzonder, onderscheidend, contrasterend ……#`zoekthetjuistewoord (ik hou het ‘kort’)

        Like

  8. Ben er niet mee geboren
    Na een burnout begon ik enorm veel te voelen wat steeds uitkwam.

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s