oudjaar

…en toen was het verdorie alwéér oudjaar. oudjaar
Hebben we het dan toch nog voor elkaar!
De carbidbussen knallen met geweld om ons heen.
Je voelt de donder dreunen tot in je grote teen.
Een licht oorlogsgevoel valt niet te ontkennen.
Elk jaar steeds opnieuw weer even wennen.
‘t-is dat ik niet eens weet hoe oorlog voelt
het leven heeft ’t best goed met mij bedoeld.
Zelfs een meldpunt vuurwerk dat er voor waakt
Dat u het gooien van uw bommetjes tijdig staakt.
Boemmmmm daar gaat weer een melkflesdop.
Tijd dat ik de schuilkelder maar weer ‘ns uitsop.
Eerst nog even een extra voorraad oliebollen bakken
voordat we met z’n allen diep in de champagne zakken.
Bommen voor de lol. Maar daar schieten ze echt…
en geen mens die met oudjaar daar wat van zegt.
Wat kunnen we er hier aan doen dus laat ze maar.
Ach kindertjes in Syrië, ook gelukkig nieuwjaar…

2 reacties op “oudjaar

  1. meneerpatrick schreef:

    Eigenlijk zijn we allemaal een beetje struisvogel. Of weten inderdaad niet wat te doen. Maar… Soms kan dat ook niet. Toch? Spreek je in 2013!

    Like

  2. Alynia schreef:

    Hierboven woont een vluchtelingen-gezin. Zo zielig hoe die kinderen overstuur waren van al die knallen… Leuk hoor, dat vuurwerk. Hoewel het ’s nachts dan wel weer mooi was, en toen was het boven ook een stuk rustiger – de knallen waren minder hard, het siervuurwerk zichtbaar, ik hoop dat dat hielp.

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s