moved on

Nou kan ik hier wel een beetje therapeutisch gaan zitten rijmelen, maar het gevoel blijft.
Dat gevoel van “waar is het in vredesnaam heen gegaan…”
En van “waar is het, waar ben jij nou zomaar ineens gebleven…”

Nieuwe levens.
Nieuwe mensen.
Nieuwe doelen.
Nieuwe kansen.
Nieuwe contacten.
Nieuwe liefde.

Nieuw is mooi.

Het jammere is, dat het oude daarmee zo snel achteloos weggegooid wordt…
En ik voel me soms een beetje dat ‘oude’. Dat ligt aan mij, hoor. Ik ben zelf net zo blij met het nieuwe. Blij dat de dingen doorgaan. Beter en goed worden. Meestal. Maar soms is er dat verlangen. Terug naar dat wat eigenlijk nog maar zo’n klein poosje geleden was. Een nonchalante arm om je heen. In woorden dollen. Een gestolen virtuele zoen. Goed voelend contact.

Mensen komen en gaan.
Slechts een harde kern blijft langer bij je.
En die soms zelfs heel lang.
Zulke mensen koester je.
Aan de rest denk je op onverwachte momenten terug.
Momenten als deze.
En je denkt: “god ja, wat was dat mooi.”

We’ve moved on.

And we is you…

.

.

.

.

photo credit:
http://www.flickr.com/photos/geoftheref
(via http://photopin.com)

2 reacties op “moved on

  1. Zuster Klivia schreef:

    Ik ben iemand die regelmatig nieuwe mensen ontmoet, mensen die op een gegeven moment ook weer verdwijnen. Dat vind ik prima. Ik heb maar 1 vriendin die ik vanaf de havo ken, de rest veel korter in mijn leven. Als ik zou verhuizen, blijven die mensen ook hier, dan zie ik ze wrs alleen maar op fb nog. Persoonlijk vind ik dat prima. Ik ben niet iemand die met veel mensen de diepte in wil. Ik heb ook veel tijd nodig voor mezelf.

    Like

  2. nic schreef:

    ik heb ook zo’n periode in mijn leven dat ik elk weekend nieuwe mensen ontmoet, er onstaan even tijdelijk vriendschappen meestal doordat is de reden dat we het het zelfde drankje drinken. weinig diepgang. maar dat vind ik niet zo erg, ben ook nog steeds op zoek naar mezelf. gister wel een oude vriendin na 10 jaar weer gezien. en het was alsof we een week geleden nog samen op de bank hadden gezeten. dat is het verschil dan he, sommige mensen blijven aan de oppervlakte, terwijl andere je zo diep geraakt hebben dat het niet uitmaakt als je ze een tijdje niet ziet, want zelfs na 10 jaar voelt het nog hetzelfde.
    Nic

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s