ja wat nou!

ik weet geen titel. Ik heb al in geen eeuwen meer geschreven. Zo voelt ’t althans. Mijn laatste blog is van 20 juli, bijna drie weken geleden. Het lijkt echt een eeuwigheid. We zijn op vakantie geweest. Een niet onverdeeld overgelukkige en relaxte vakantie, een schriftelijke klacht incluis. Daar blog ik ook nog wel een keer over. Vandaag nog effe niet.

Ik weet niet eens meer hoe het moet, dat bloggen. Ik zit hier en denk: “why the hell zal ik dit hier neerzetten.” Maar het is het gevoel wat er uit moet. Het gevoel dat alles te snel voorbij gaat. Het gevoel dat alles onder mijn neus gebeurt maar ik het niet zie. Het gevoel dat ik niet voldoende leef. Ik rij de berg af naar beneden, op weg naar de Lidl en het enige wat in me opkomt is: “bekrompenheid ten top”. Een durp, een school, een Lidl. Holladijeee.

Ik wil weg… Ik wil léven!!
Want zomaar ineens is het over en zelfs dat merk je dan zelf niet meer. Vandaag vernam ik dat een kennis (vader van vriend) een week geleden zomaar ineens, out of the blue, een zware hartaanval heeft gehad. De tot dan toe relatief fitte, vrolijke, levenslustige man van 63 kiepte om. Hersenschade niet te overzien. Net met pensioen en vanaf nu een kasplantje. Ik heb meerdere keren samen met hem getraind. En zomaar, van het ene op het andere moment, is deze mens onvrijwillig klaar met zijn leven. Want écht leven kan hij niet nu meer. Een toestand tussen coma en heel marginaal bewustzijn, nooit meer trainen, nooit meer reizen, nooit meer zijn kleinkind knuffelen, nooit meer zijn vrouw omarmen, nooit meer uit eten, nooit meer lachen, nooit meer liefhebben, nooit meer niks. Nooit meer. Zelfs de hoop dat hij weer zelf zal kunnen praten of eten is praktisch nihil. Wat is dat nou voor leven…

Na de eerste shock komt voor de achtenzeventigste keer het besef: leef nu… lééf!! Doe wat goed voelt, eet wat goed doet, zorg voor jezelf, geniet van alles wat goed is. Want zomaar ineens is alles voorbij. Dan is het te laat om te genieten. Het kloterige eraan is: hoe doe je dat. Hoe geniet je bewust. Hoe doe je precies dát waar je zin in hebt. Het dagelijkse leven haalt je na verloop van tijd toch weer in. Plichten, verantwoordelijkheden, kinderen, huishouden, moeten. En eigenlijk is dat maar goed ook. Want van de hele dag verplicht genieten wordt een mens ook weer intens moe.

Ik rommel maar wat verder met mijn leven. Als ik nu ineens omkieper, kan ik in ieder geval terug kijken op dik zeshonderd geschreven blogs. Oh nee. Dan kan ik niet meer terug kijken.

Ja wat nou…

7 reacties op “ja wat nou!

  1. AJ schreef:

    Je zegt het. Precies zoals het is.

    Like

  2. djaktief schreef:

    Heel herkenbaar. Ik heb nog niet geblogd en gefacebooked omdat ik er dan weer echt ben…. De blogs die er staan waren voorgeprogrammeerd 😉 Ik stel het contact met familie en vrienden en buren zo lang mogelijk uit. Ik ben er nog even niet en dat voelt heerlijk.

    groetjes en toi toi,

    Dorothé

    Like

  3. Nanda schreef:

    Zo is het, lieve Lou. Geniet nu. Van wat je hebt. Van wie je liefhebt. Morgen kunnen ze, of jij, er ineens niet meer zijn. Zelf onlangs weer van dichtbij meegemaakt: een vrouw van 43 jaar, zwaait haar zoon en zijn beste vriend (zoon van mijn zus) uit op Schiphol, gaat naar huis, op bed liggen want ze voelt zich niet goed, haar man loopt even mee, en voordat ze in bed ligt valt ze in de armen van haar man…hersenbloeding…volgende dag overleden….in en in triest…

    Like

  4. JC schreef:

    ik ben er nooit……zo voelt het althans.

    Like

  5. Vlinder schreef:

    Wat Nanda schrijft gaat over mij…. en sindsdien loop ik met het gevoel wat jij nu schrijft… Xxx Sas

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Wat ontzettend heftig… En ja, dat gevoel. Ik heb het de laatste tijd zo vaak, zó veel noodlotten en tragedies die je met de neus op dat ene feit drukken: DIT is je leven. En zomaar ineens is het voorbij. Wacht niet op dat moment maar doe nu wat je moet doen, doe nu wat je denkt dat goed voor jou en jouw leven is… Wacht niet. Want het einde wacht ook niet op jou… Megahug voor jou Sas… XXX

      Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s