bang verdriet

tears“mam, ik ben zo bang…
bang dat ik alles fout doe…
bang dat ik iets vergeet…
bang dat ik niks kan…
bang dat ik het niet weet…”

“mama… ik ben zo bang…
bang dat ik iets kapot maak…
bang dat jullie dood gaan…
bang dat iemand inbreekt…
bang om voor gek te staan…”

“mams… wat moet ik nou…
moet ik echt harder worden?
of gewoon maar nooit meer wakker?”
onkinderlijk groot zijn de zorgen.
van mijn oh zo lieve arme stakker…

Zo gruwelijk verdrietig en onzeker, zo verschrikkelijk onder druk. Dichtklappen, niks meer kunnen zeggen. Toch maar iets opschrijven, op goed geluk… Maar zo gaat het niet langer, dit gaat niet goed. Je kind zo te zien lijden, werkelijk waar, mijn moederhart bloedt. Het enige wat ik kan doen is helpen, alle hulptroepen aanslepen. Hem toch maar weer opbeuren door al zijn goeds te onderstrepen… Maar soms weet ik het echt niet meer, is mijn engelengeduld op. Kijk ik enkel nog vol emotie naar zijn geworstel en getob. Sluit ik mijn ogen, terwijl ik me achter mijn handen verschuil. Opdat hij niet ziet hoe hard ik om hem huil…

..

(c) Lou

9 reacties op “bang verdriet

  1. Christie Grave schreef:

    Ik huil heel hard met je mee. Maar volhouden in je positiviteit. En sleep een heel leger hulp naar binnen, wat kan het jou schelen.
    Sterkte lieffies! ❤

    Like

  2. heidtjeblogt schreef:

    Knuffel lieverd, ik huil met je mee 😦

    Like

  3. Zuster Klivia schreef:

    Aggos, wat ontzettend sneu en klote en alles. Dikke kus. Ik zou echt niet weten hoe ik je kon helpen 😦

    Like

  4. Draeck schreef:

    Schat wat erg. Wat een verdriet dat een kind zich zo voelt. Inhoudelijk ga ik even niet in op diepere details, daar hebben we andere communicatiemiddelen voor.

    Wel ff een troostende arm om jullie heen. xxx

    Like

  5. djaktief schreef:

    Hi Lou,

    Soms helpt hier dat ik zeg dat ik ergens bang voor ben, hulp nodig heb etc. dat maakt de bange dapperder en die gaat mij dan geruststellen, helpen, uitleggen etc. Daarna dankbaarheid betonen en kijken of het helpt.

    groetjes,

    Dorothé

    Like

  6. Nanda schreef:

    Ach meid, wat moeilijk toch….
    Dikke kus en knuffel van mij

    Like

  7. Benona Louise schreef:

    en tijdens het tikken vloeide tranen als rivieren in de grote oceaan….sterkte!

    Like

  8. Zonnetje schreef:

    Heftig als je kind worstelt met zichzelf en t leven. Dat begrijp ik tenminste uit je blog..
    Sterkte.

    Like

  9. l1ndam schreef:

    *dikke knuf* XXX

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s