All Hallow’s Eve

Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik een gruwelijke hekel aan Halloween heb. Ik heb helemaal niets tegen zombies, heksen, vampieren en andere donkere figuren. Integendeel. En als quasi-möchtegern-heks heb ik ook absoluut geen hekel aan All Hallow’s Eve als zodanig. Mijn aversie richt zich vooral, op het vercommercialiseren van al die ‘dagen’, de opgelegde consumptiedwang, op het verkleed  het langs de deuren te gaan om om snoep te bedelen, als zijnde weer zo’n liefchristelijke traditie. Thanks but no thanks.

Halloween stamt uit de tijd van de Kelten. Een voorchristelijk en eigenlijk heidens ritueel om de wederopstanding der geesten te vieren. Het is de avond (“Eve”) voor Allerheiligen (“All Hallows”) en aangezien de Ieren alles aan elkaar brabbelen, werd All Hallow’s Eve(ning) verbasterd naar Hallow-e’en.

Even Wikipedia citeren (is wat makkelijker dan zelf onherkenbaar herschrijven):
“In de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag, het Keltische Nieuwjaar of Samhain (uitspraak Saun, het Ierse woord voor de maand november). Samhain was ook nog om een andere reden zeer bijzonder. De Kelten geloofden namelijk dat op die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen voor het komende jaar. Op het eiland Groot-Brittannië werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers.”

Natuurlijk kon de katholieke kerk dit heidense gebruik niet verkroppen en moest zich erin mengen. Vervolgens gingen een hoop Christenen op twee november (Allerzielen dus) in lompen de straat op om om brood met krenten (zogenaamde zielencake) te bedelen, in ruil voor een gebedje voor dode familie van de gulle gever om de weg van die geliefde familieleden door de hel wat te vergemakkelijken zodat ze sneller in de hemel zouden komen. Dat gebruik was vervolgens weer mooi te combineren met die maskers en hopsakee, Halloween was ineens een kerkse traditie. Allemaal weer blij.

Toen sleepten de katholieke Ieren (en Schotten) hun heidens-christelijke gebruik op de boot mee naar Amerika, waar de boel uit- en omgebouwd werd naar wat het nu is: een overtrokken leur- en bedelfeest. En aangezien wij blijkbaar nog steeds maar al te graag alles van Amerika kopiëren, wordt ook deze “traditie” hier nu met beide kinderhandjes aangegrepen om je te beschilderen en in het zwart met een hoed of een litteken op je wang om “Süßes oder Saures” of “trick or treat” te bedelen.

Wat mij dus ook een doorn in het oog is, is dat men hier eigenlijk Allerzielen (de herdenking van de doden, of liever gezegd: het feest van het bidden voor degenen die in het hellevuur branden, jaja…) op Allerheiligen (de herdenking van de gemeenschap der heiligen, een feest dat in 835 al werd ingevoerd door Louis Le Pieux, ofwel Ludwig “de Vrome”) viert. Niet omdat ik nou zoveel heb met die heiligen, maar het is wéér zo’n dingetje van de katholieke kerk. Eén november is ten eerste makkelijker te onthouden dan twee november. Dat voor alle suffies onder ons. En een mooiere dag voor een katholieke feestdag dus, zo direct grenzend aan dat heidense gebruik (foei). Daarnaast werd op die dag werd er door Paus Gregor III ooit één of andere kapel in de Sint-Pieters-Dom officieel ingewijd en vanaf toen begon men alvast op één november met het doden herdenken en groeide één november uit tot dé feestdag, i.p.v. twee november.

triquetraMoeten ze fijn doen. Maar niet op mijn verjaardag. Toevallig. Waarom moet ik nou exact op één november naar de kerk en het kerkhof om doden te herdenken? Ik herdenk de mensen die ik wil herdenken op de tijdstippen dat ík daar behoefte aan heb. Niet op een voorgeschreven dag, tijd of plaats. En ik wil niet de dag ervoor als herrezen zombie of halfdood skelet om snoepjes bedelen om de volgende dag vroom op een kerkhof te gaan staan ‘herdenken’. Ik ga liever een rondje dansen in mijn met kaarsen omringde triquetra.

Val dood met je Halloween.

5 reacties op “All Hallow’s Eve

  1. djaktief schreef:

    Ik zie je al dansen Lou 😉

    Ik probeer juist altijd de verjaardagen van mensen te herdenken. Een geboortedag refereert aan dat hij/zij er nog was en dat brengt me dichter bij wat die persoon voor me betekende en soms nog steeds betekent. Ik vind dat hoopvoller en troostend. Verder is het naar mate je ouder wordt ook niet meer bij te houden kalendertechnisch (sterf + geboortedata).

    En halloween is zo Amerikaans, daar heb ik niks mee. Geef mij maar st. Maarten en Sinterklaas,maar dan zonder pietendiscussie 😉

    groetjes,

    Dorothé

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Precies. Dat doe ik dus ook. Liever op zulke dagen even terugdenken dan op “verplichte dagen”… en Sinterklaas is ook nog steeds “mijn ding” ondanks alle gezeik van het moment haha 🙂 (oh enne, ik heb van de d even een t gemaakt 😉 ).

      Like

  2. Nanda schreef:

    Ik heb niks met dat hele Halloween. Als er iets over op tv is, zap ik gelijk weg want mijn zoon is doodsbang voor zombies. In het westen van ons land wordt er nauwelijks iets aan gedaan. Nu ik in Drenthe woon, word ik verplicht om snoep in huis te halen voor de bedelende kinderen. In het vorige huis waar ik hier woonde kwam er geen kip aan de deur op 11-11. Nu ik inmiddels in een kindrijke wijk woon vrees ik met grote vreeze haha

    Like

  3. Rebelse Huisvrouw schreef:

    Op zich vind ik eigenlijk dat je elke gelegenheid moet aangrijpen om een feestje te bouwen maar mijn bezwaar is dat het meteen zo vercommercialiseerd wordt. Als aasgieren op een kadaver, zo duiken de winkeliers op dit soort evenementen en de lol is er direct vanaf. Toen ik begin september (het was nog zomer!!) de pepernoten al in de winkel zag liggen realiseerde ik me dat ze compleet doorgeslagen zijn wat dat betreft.

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Precies. Commercieel gedoe en omdat iedereen er in meegaat, moet je ineens zelf ook maar mee gaan doen… nou ikke niet. Maar de kinderen hè… die willen… Die pepernoten heb ik eind augustus, toen ik in NL was, ook bij de Appie zien liggen :-S was shocking 😦

      Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s