De TupTupclub

Ik durf het bijna niet te zeggen maar ik heb een Tupperware-verleden. Het is ook echt een verleden: het was nooit wat en nu is het al jaren helemaal niks meer. Hier in Oostenrijk zijn allerhande ‘party’s’ heel populair. Je hebt Partylight-party’s (met kaarsen en andere decopruttel), Reinzeit-party’s (allerhande überfantastisch schoonmaakmateriaal en ook etherische oliën), Gonis-party’s (knutsel-/teken-/verfmaterialen), DildoFee-party’s (zegt genoeg), Wenatex-party’s (orthopedische bedsystemen en matrassen) en natuurlijk ook de – volgens mij – oudste in de partycategorie: Tupperware-party’s. Er zijn wel meer verkooppartyvarianten maar op bovengenoemde party’s ben ik allemaal al wel eens geweest. Ik muts. Maar ik moet toegeven: afgezien van het verkoopgedoetje is het best wel leuk. ’t Is net als bij skiën: je gaat stiekem éigenlijk toch gewoon voor het après 😛

Ooit heb ik me echter toch op de één of andere dubieuze manier laten strikken door een vriendin die ook tupperware-hostess was. Het was zooooo goed te combineren met kleine kinderen, het verdiende super (en ik wou wel wat bijverdienen want mijn eigen zaak werpt in plaats van sappige vruchten over het algemeen hier en daar een droge beukennoot af…) Ik kwam in haar hostessengroepje, ging mee naar een aantal verplichte T-bijeenkomsten en ik kan niet anders zeggen dan: wát een idioterie. Een klein beetje sekte-achtig, een zaal met werkelijk óveral het tupperware-logo, kunststof en een stuk of honderdvijftig dames (geen heren… goh, hoe zou dat nou komen) die elkaar op regelmatige tijdstippen toejuichen en strijden om de hoogste groepsomzet. De winnende groep krijgt vervolgens een bups stickertjes (en balpennen… what the…) en bij een x aantal stickers krijgen ze dan een vaag kadootje (nog meer balpennen). Ik moest gelijk aan mijn smiley-systeem voor de kinderen denken. Wat een happiness en wat een groepsgevoel. Alleen voelde ik dat helaas niet zo heel erg (of eigenlijk helemaal niet). Het was me toen al duidelijk dat ik niet geschikt ben voor een T-carrière. Ik naam mijn werkelijk enorme T-tas volgestouwd met T-pruttel met enige schroom in ontvangst,  propte er pro forma een stapel catalogi en bestelformuliertjes in, smeet alles in de kofferbak en scheurde hard weg. En dat was het einde van mijn T-loopbaan want een echte party hosten heb ik uiteindelijk nooit gedaan. Die drie keer dat dat moest (om nog meer T-waar in de wacht te slepen), heeft vriendin dat gedaan en stond ik als hostess op het papiertje. Dat was echt lief van haar, maar natuurlijk kreeg zij daardoor ook een fonkelnagelnieuwe T-auto onder haar achterste geschoven waarmee ze van party naar party mocht tuffen. Ik moet wel toegeven dat de tupperware-artikelen zelf écht hartstikke goed en duurzaam zijn. Maar ze zijn ook reteduur (en ik ken de marges…) en het is en blijft – hoe je het ook draait of keert – kunststof, niet bepaald mijn favoriete materiaal op deze aarde. Maar wel mooi en onkapotbaar kunststof. Dat wel.

En nu, nu gaf mijn buurvrouw dus zomaar ineens een T(ea)-party. Nadat ik het twee jaar succesvol uit mijn leven heb weten te weren, was de T ineens back. Buuf had, wetende van mijn licht tot matige T-allergie, in de SMS-uitnodiging van midden december heel geheimzinnig “verrassingsparty” geschreven dus ik hoopte lange tijd op een lingerie-party (die heb je ook en daar was ik nou nog nooit, lijkt me best geinig en de lingerie die ze dan verkopen is werkelijk waar om je vingers bij af te likken) of nog beter: een dildo-party (da’s sowieso altijd lachen-gieren-brullen), maar woensdag ervoer ik dus wat me echt te wachten stond. Weigeren kon ik niet want buurvrouw was ook op alle party’s die ik ooit in een vlaag van verstandsverbijstering gehouden had (welgeteld vier: twee keer Tupperware, één keer Gonis, één keer Partylight). Dan bak je een taart, zet je thee, koffie, wijn, sekt en een bak chips op tafel en dan komt de desbetreffende hostess jou en je medeslachtoffers vertellen wat je voorrrralllll allemaal moet kopen omdat het nu zo gewéldig in de aanbieding is.  Dat duurt een uurtje of anderhalf, moet je even doorheen. De rest van de avond is dan wel leuk.

Gisteren viel het echter heel erg mee. Het meeste van de T-waar heb ik al lang (tja…), ik heb wat vervangende onderdelen (je verliest wel ‘ns wat hè, en ik vrees dat de meeste missende onderdelen ergens in de biobak beland zijn :-S ) weten te ritselen, en gezien het feit dat ik geen alcohol meer gewend ben, kwamen de twee glazen rode wijn behoorlijk goed aan en vond ik alles best. Ik heb het bestelformuliertje natuurlijk nog hier thuis liggen, ter plekke bestellen is nooit een goed idee. De dame pakte na haar verhaaltje haar roze mega-T-tas op rolletjes weer in en kletste vervolgens gezellig mee in onze ronde van acht. Ze deed nog een magere poging om mij terug te winnen voor het T-bootcamp maar die dagen zijn vervlogen nadat ze er nooit geweest waren.

Ik heb genoeg duur(zaam) Tupperspul. Mijn kinderen hebben straks in ieder geval een leuke, onbreekbare erfenis.

Tupper

7 reacties op “De TupTupclub

  1. Rebelse Huisvrouw schreef:

    Fantastisch voor je kinderen, zo een mooie erfenis! Je hebt nogal wat in huis! Ik ben ook eens naar zo een soort avond gegaan onder het mom van: ‘even doorbijten maar daarna wordt het gezellig’. Het ging om Ha-Ra producten. Nooit meer doe ik zoiets. Want in dit geval was het daarna echt afgelopen en stond ik volkomen verbijsterd buiten. De flessen alcohol waar ik me op verheugde bleven uit. Het bleef beperkt tot koffie en thee. Wel had ik een zak Ha-Ra producten in de hand en een waslijst aan bestellingen, dat wel weer…

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      LOL! tjaaaaa… dan was ’t een goeie verko(o)p(st)er 😀
      En jouw party-geefster deed ’t dus fout. Je moet zorgen dat de mensen ondanks het obligatoire verkoopgedeelte heel graag komen. Dus veel lekkere dingen, taart, chips en en de juiste dosis alcohol op tafel, hoogstnoodzakelijk. (Wat zijn Ha-Ra producten trouwens?).

      Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      trouwens, dat is niet mijn Tupperspul daar op dat tafeltje hoor 🙂 Dit was de uitstalling van de hostess (met haar tas er links naast 😀 ). Maar mijn verzameling doet er inderdaad niet voor onder.

      Like

  2. Christie Grave schreef:

    Hè, wat een heerlijk verhaal weer, ik hou er van!

    Like

  3. Draeckensteijn schreef:

    Ja, waarom worden mannen nooit uitgenodigd op dat soort parties? Het lijkt mij reuze gezellig om ook die dildo eens vast te houden of een deskundig oordeel over lingerie te vellen. En de afterparty: heerlijk tussen de rosé limonerende dames vertoeven met een kop koffie.

    Het is niet eerlijk 😦

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Ehm… bij de dildoparty’s zijn wel degelijk mannen uitgenodigd en aanwezig hoor hoor. Die zijn voor beide doelgroepen hè. Buj de lingerieparty’s ligt t wat gevoeliger omdat daar de dames alles ter plekke passen en de overige genodigden het niet zo dolletjes vinden als er een evt. wildvreemde man mee zit koekeloeren. Maarre, van mij mag je 😛

      Like

  4. Haha! Heerlijk herkenbaar weer…
    Ook ik heb hier een serieuze verzameling
    Tuppertruttige bekers, bakjes en bewaardozen.
    En nog altijd volop in gebruik. Ook dat nog!

    Goed geschreven stuk weer! Liefs!

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s