Catastrofe

Toe, zeg me dat de plek waar ik nu ben, een veilige is?
Dat het woord dat je me vandaag gaf, morgen ook nog geldt?
Het goede staat plotsklaps stil maar de wereld wordt steeds sneller.
Als jij terugkomt, blijkt alles al lang nog meer veranderd gebleven.
Geef me dat beetje zekerheid dat toont dat niets écht zeker lijkt?
Ik knijp mijn ogen dicht en hoop bijna hard dat ’t ineens onwaar is.
Het is te eenvoudig: ik heb zo veel lief en word ook lief gehad.
Leef niet meer in het verleden, kijk niet eens naar de toekomst.
In gedachten ontwaak ik elke dag daar, waar ik nu zou willen zijn.
Neem een deel van mijn voortdenderende snelheid weg?
Geef me iets, maakt niet eens uit wat, dat voor altijd blijft.
Maar ook al gaat de wereld om ons heen langzaam kapot,

dit blijft eeuwig onaangetast. Niets gebeurt werkelijk…

Zo verwarrend
mag het zijn.
Zo catastrofaal.
maar zo mijn.

#usb3

3 reacties op “Catastrofe

  1. vandraeckensteijn schreef:

    Ik moet daarbij denken aan de sterren. Licht wat ons bereikt terwijl het hemellichaam wat het uitstraalt misschien niet meer bestaat. Iets eindigs wat voor de bekijker oneindig lijkt. En ondanks alle snelheden en veranderingen om ons heen zijn diezelfde sterren en maan voor ons allemaal hetzelfde en is het enige wat voor iedereen op deze blauwe bol hetzelfde is.

    Xxx

    Like

  2. Rebelse Huisvrouw schreef:

    Mooi en heel echt. ‘Toe, zeg me dat de plek waar ik nu ben, een veilige is?’ – soms vraag ik me dat ook wel eens af. Zou het toch met het ouder worden te maken hebben dat dit soort vragen soms opkomen?

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s