Kwaaie vlieg

Rust zacht. Dat wens ik je. Ja, ik óók. Ik ken jou niet. Niet meer. Ik dacht je te kennen maar wat is dat nou helemaal, ‘kennen’ op al die huidige social media. Ik voerde hele chatgesprekken met je. Steunde je toen je in een relatiecrisis van reusachtige proporties zat. Aanhoorde alles, stuurde je knuffels. Gaf raad, was er steeds weer voor je. Ook diep in de nacht. Toen ik merkte, dat je borderline-achtige trekken vertoonde, praatten we erover. Geen doekjes erom, duidelijke woorden, fijne gesprekken. Ik vond je een lief, intens mens.
Jij, die werkelijk nooit een vlieg kwaad zou doen.

En nu, nu moet ik via onze ‘gemeenschappelijke vrienden’ horen, dat je onverwacht bent heen gegaan. Een goed jaar geleden deed je mij er plotseling uit. Alleen mij. Weg ermee. De overige eenenzestig gemeenschappelijkheden mochten kennelijk blijven. Ik vroeg je, direct op de vrouw af, wat ik misdaan had. Dat doe ik wel eens. Ik leer namelijk graag van mijn fouten. Na drie weken kwam er per mail een berichtje terug: ik was gewoon een vervelend mens dat steeds in het middelpunt zou willen staan. En ik wist te veel. Ondertussen snapte ik het nog steeds niet. Wát had ik dan precies nu ineens fout gedaan? Het raakte mij. Ik delete de mail en daarmee ook maar de vriendschap.
Ik, die werkelijk geen vlieg kwaad zou doen…

Onaangenaam getroffen door het bericht van je dood, zal ik er nooit meer achter komen, wat er nu zo mis was met mij. Behalve dan dat ik een vervelend mens ben. Hetzelfde gevoel dat ik destijds had bij het overlijden van mijn exschoonvader. Hij heeft me nooit gemogen, ik was precies dat: vervelend. Lastig. Te eigenzinnig. Te dwars? Een vlieg in de schone soep.  Achteraf gezien zal iedereen in mijn exschoonfamilie vast beamen, dat hij het bij het rechte eind had. En goedmaken zit er nu ook niet meer in. Als ik maar wist, wát ik dan goed had kunnen maken?
Ik, die werkelijk geen vlieg kwaad zou doen…

Rust zacht.
Ik wens het je hard.
Met heel mijn hart.
Rust zacht.

Momentje.
Even een verdwaalde wintervlieg doodslaan.

14 reacties op “Kwaaie vlieg

  1. Sjanic schreef:

    Waar je het vandaan haalt weet ik niet maar je verhaal doet me iets.
    Doe jezelf een plezier en ga niet zitten tobben over wat voor soort vlieg je nu eigenlijk bent. Mijns inziens in ieder geval een van de betere vliegen die ik zeer zeker niet tegen het behang zal pletten.

    Meanwhile, sterkte met…..ja met wat of wie eigenlijk?

    Like

  2. Dooz schreef:

    Jemig Lou … wat herkenbaar.
    Weet over wie dit gaat en ze had mij er ook uitgegooid.
    Waarom ? Ik was te eerlijk en wist ook teveel.
    Oké dacht ik toen, oké wat jij wil. Maar bleef het raar vinden.
    En toen gister dat rot bericht, via via. Dit voelt raar en niet afgemaakt.
    Denk niet dat dit aan jou of mij ligt, maar we moeten het er wel mee doen nu.
    Kuz x

    Like

  3. djaktief schreef:

    Ik stuur een pm als ik even uit het social media gezoem wil en zet soms mensen even uit. Ik kan me voorstellen dat dit overlijden toch gek voelt. Rouw om een ontvriende ..

    Toitoi.,

    Dorothé

    Like

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Tja, dat is ook mijn weg. Iemand die er zo voor je was, er zo zonder pardon uit gooien met een rotreden op een directe navraag, dat is toch een pijnlijk iets. En dan toch dat laatste, wat jij zegt…
      ThanX

      Like

  4. runarlange schreef:

    Bijzonder verhaal en moeilijk te begrijpen voor jou. Ik kan mij bij haar verhaal over jou niets voorstellen. Eigenlijk gemeen dat ze er geen echt verklaring voor kan geven. En dan uitstappen en jou met gemengde gevoelens laten zitten.
    Sterkte!

    Like

  5. mywords schreef:

    Knuffel meis! Jij bent een lieverd! Xxx

    Like

  6. kliefje schreef:

    Misschien heel erg kort door de bocht, maar mensen met borderline zijn vaak niet te begrijpen. Ze kunnen heel boos zijn en het ligt nooit aan henzelf, zelfreflectie is hen niet bekend. Ik heb er helaas ervaring mee. Niet alleen via mijn werk, maar ook op het privévlak, van behoorlijk dichtbij.
    Niet te lang bij stil blijven staan. Beloofd?

    Like

  7. Marie-Juli schreef:

    Heftig verhaal, en zeker dat open einde is rete irritant. Hoe je van dit knagende gevoel af komt weet ik niet. Wel weet je dat ze borderline had en helaas hoort daar aantrekken en afstoten bij. Ik zou het niet teveel bij jezelf zoeken, ze zat kennelijk gruwelijk met zichzelf in de knoop. Bedenk dat jij haar een luisterend oor bood, en wellicht waren anderen al afgehaakt. Meer kon je niet doen..en zou je nooit kunnen doen. Je kunt een ander niet redden.

    Like

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s