Gestrand

Ain’t nothin’ anybody could’ve done…
Een hemelse zin. Zoiets als ‘Que será, será‘.
Laat het gebeuren. Liefst harder
en eerder dan je ooit beseffen kon.

Het komt toch zoals het komt.
Leg je erbij neer. That awkward moment between birth and death will hit you sometime anyway. Men zoekt wanhopig de diepte en wordt met de dag oppervlakkiger. Maar wij niet. Wij niet.
Verdomd…

Ik heb er geen zin meer in.
Onderdrukken wat open moet springen. Ik wil weer voelen zonder ertoe gedwongen te zijn. Ik wil weer ademen zonder te moeten. Ik wil mijn hand leggen op de jouwe. Omstrengelen jouw voeten.
Dat is pas het begin.

Het brandt.
En niemand die er ooit iets aan kan doen. Nu laait ’t verder op. Vlammen te veel, te hoog om nog te blussen. Sporen te groot om uit te wissen. Golven die het zand steeds weer overspoelen. Bloeien doet wat bloeien moet.
Ik ben in jou gestrand.

2 reacties op “Gestrand

  1. eamel schreef:

    Volgens mij ben je al begonnen, hoor. Met ’t niet meer onderdrukken. Dit stukske is er toch wel een voorbeeld van.

    You go, girl.

    Liked by 1 persoon

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s