De teloorgang van het ‘nieuws’

“The nature of news is that it influences public opinion, so how do you prove or prevent news that seeks to do that?” (Lisa Graves, Center for Media and Democracy)

Het hedendaagse nieuws is geen nieuws. Het is namelijk al lang geen objectieve berichtgeving meer: het is enkel dat, wat u mag zien en lezen, geselecteerde rapportage van datgene wat de publicerende partij geschikt vindt voor zijn publiek. Dat hedendaagse ‘nieuws’ en die tegenwoordige berichtgeving zijn één grote sneue bedoening.

Kritiek leveren mag niet meer, want belanghebbenden.
De burger objectief informeren is uit den boze, want belanghebbenden.
Een onafhankelijke column schrijven is er niet meer bij, want belanghebbenden.

En al die belanghebbenden zijn dan ook nooit te beroerd om je op welke manier dan ook de mond te snoeren. Een aanslag op het vliegveld in Brussel door de IS is nieuws. Een nog veel grotere aanslag op de universiteit in Mosoel door de US is het niet. Dat laatste is namelijk niet goed voor ons om te weten. Vinden die belanghebbenden.

Maar wie zíjn dat dan, zult u zich waarschijnlijk afvragen. Wel, dat hangt ervan af wie de correspondent, de journalist of de columnist is, die de tekst schrijft. De belanghebbende namelijk is diens werk- of opdrachtgever. Niemand is volledig onafhankelijk.

Een correspondent van een door de BBG (Broadcasting Board of Governers) gecontroleerde US-zender zal niet objectief kunnen of mogen rapporteren over door de USA gepleegde bombardementen. De dodentallen worden successievelijk gereduceerd, de rechtmatigheid geëtaleerd, de goede motieven geaccentueerd. Alles om de angstige burger de indruk te geven dat de moordactie noodzakelijk was. De politiek is bij afwijkende berichtgeving niet bij gebaat. En de politiek bepaalt.

Een voor een medisch-wetenschappelijk blad schrijvende journalist zal geen verslag mogen doen van de werkzaamheid van homeopathische middelen, de effectiviteit van alternatieve geneeswijzen of van een mogelijk revolutionaire doorbraak in de genezing van een dodelijke ziekte met behulp van een heel gangbaar en goedkoop medicijn. Het blad wordt namelijk toevallig gesubsidieerd door een groot farmaceutisch concern, en die heeft daar absoluut geen belang bij. Integendeel. En de financier bepaalt.

Daarentegen wordt een columnist geacht vrij te zijn in tekstformulering. Ja, een columnist mag bij wijze van spreken zelfs een leugen waar liegen: in dit geval de tekst is per slot van rekening een opiniërende column, géén ‘objectief’ journalistiek stuk. Kritiek moet in die zin mogelijk zijn, óók op de organisatie waarvoor de columnist schrijft. Maar de opdrachtgever van die betreffende columnist, bijvoorbeeld een gratis dagblad, is op zijn beurt weer afhankelijk van het overkoepelend management van de groep waartoe het blad toevallig behoort. En zelfs die ‘vogelvrije’ columnist is nu dus lamgeslagen en mag niet meer in eigen nest schijten. Het dagblad bepaalt.

Waar is dan in vredesnaam de objectiviteit gebleven? Waar zijn er nog mogelijkheden om de nodige kritiek te leveren op (delen van) de organisatie waar je voor werkt? En waar is de capaciteit tot zelfreflectie gebleven, wanneer iemand je die oh zo noodzakelijke spiegel voorhoudt?

Kritiek leveren op het huis van ‘de concurrent’ is natuurlijk prachtig. Dát mag. Maar een kritische blik op de louche inrichting van kamers in het eigen onderkomen, is uit den boze. Waar men juist blij zou moeten zijn met een uitgesproken mening over en een nieuw perspectief op de eigen organisatie, wordt angstvallig gecensureerd. “Dit publiceren we niet, want dan hebben we stront aan de knikker en wordt de geldkraan dichtgedraaid.”

Dat gebeurde vandaag. En daarom werd DIT niet gepubliceerd in het grootste gratis dagblad van Nederland. Ik noem maar geen namen. Daar houden ze niet zo van.

Triest.

 

3 reacties op “De teloorgang van het ‘nieuws’

  1. nielshagen schreef:

    Dat er een selectie wordt gemaakt, betekent niet dat het nieuws minder objectief is. Toch? Ik bedoel: de berichten die geselecteerd zijn kunnen alsnog objectief, of in hoge mate van objectiviteit, geschreven zijn.

    Daarbij is het zo dat verschillende media altijd al keuzes hebben moeten maken uit een hoeveelheid aan informatie. De afgelopen jaren is dankzij internet en de snelheid van nieuwe media die keuze alleen maar groter geworden. Dat je daarbij aansluit bij je verschillende stakeholders lijkt mij ook niet iets van de laatste jaren. Daar is je publiek er één van, maar net zo goed zijn je geldschieters dat. Zonder beiden geen medium om iets te plaatsen.

    Ik vraag mij af of kritiek op het eigen medium daadwerkelijk onmogelijk is. Wellicht onmogelijk om als columnist in de eigen krant te plaatsen. Maar toch zeker niet om kenbaar te maken bij de (hoofd)redactie? Of daar iets mee gebeurt is een tweede. Ik kan me echter voorstellen dat de redactie er voor kiest iets dergelijks niet in de krant te plaatsen, juist vanwege allerlei stakeholders die een belang hebben iets wel of niet in de krant te hebben.

    Daarbij is het aan de lezer om kritisch te blijven, niet af te gaan op één bron, achterhalen wat het idee is om bepaalde berichten in een medium wel of niet te publiceren en reflecteren of hij of zij nog achter het medium staat. Net als de schrijver. Tijd om een ander medium te vinden om te publiceren?

    Liked by 2 people

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Dank je voor je mooie, uitgebreide reactie. Ik ben echter wél van mening dat – al dan niet terechte – kritiek steeds meer gecensureerd wordt, dat bepaalde ‘waarheden’ die niet in het eigen straatje passen, verdraaid of aangepast worden, dat nieuwsmedia enkel dat brengen, wat zij ‘goed’ voor de bevolking achten. Je krijgt enkel nog flutnieuws en slappe meningen, al het andere is gevaarlijk. De nieuwe media om te publiceren hebben we inmiddels al geproduceerd, maar nieuwe, objectieve, nationale media met groot lezerspubliek zijn nu eenmaal moeilijk op commando te ‘creëren’…

      Liked by 2 people

      • nielshagen schreef:

        Ik ben het met je eens dat veel nieuws flutnieuws is. Mijn gevoel zegt dat dit voornamelijk ingespeeld is op de kijker. De gedachte is dat die geen genuanceerd overzicht wil van een gebeuren, maar snel door verschillende informatie heen geloodst wordt. Zie bijvoorbeeld het NOS journaal, waar voor veel items nauwelijks ruimte is om genoemd te worden. Enige verdieping is dan wel weer in programma’s als 1vandaag terug te vinden, maar ook hier wordt weinig kritisch doorgevraagd. Niet omdat men niet wil, maar de items lijken aan te moeten sluiten op een zo groot mogelijk publiek. En die bereik je alleen door kort (en dus vaak ongenuanceerd) te blijven.

        Ik zou dat niet direct censuur noemen. Wel is het verloedering van de mogelijkheden van het medium. Waarom zijn er niet veel meer diepgravende documentaires op tv te zien, waarin een onderwerp daadwerkelijk wordt doorgespit. Waar een wetenschapper de tijd krijgt om verschillende kanten van een verhaal te belichten. Waar je ook eens een ander verhaal hoort dan het standaard ‘links/rechts’ debat wanneer het over politiek gaat. Wellicht is tv (en dan met name de publieke omroep) te veel meegegaan in de hype kijkcijfers te scoren, in plaats van de kijker goed te informeren. Dat laat dan vooral een gebrek zien aan de mensen aan het roer, niet zo zeer moedwillige frustratie door ‘kwade krachten’.

        Liked by 2 people

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s