De 45-jarige en de spagaat

Nieuwjaarsdag. We zitten met de hele familie onderuitgezakt en lichtelijk brak op de bank. Mijn jonge, lenige nichtjes zijn er ook en zien er onmogelijk kwiek en fit uit. Natuurlijk hebben wij ouwen het over de lichamelijke gebreken die met de jaren steeds groter worden.

Vroeger, vroeger kon ik alles. Benen in de nek leggen, radslag, handstand, split, bruggetje achterover, spagaat, de hele mikmak. Maar nu, nu moet ik, als ik lang gezeten heb, eerst even ‘in de benen komen’. De eerste paar passen zijn vaak ietwat moeizaam. Eerst de stramme rug strekken en dan gaat het wel weer. We hebben stuk voor stuk uitermate brakke knieën, zere schouders en een vaak jammerende onderrug.

“Ik kan mijn benen wel in de nek leggen, hoor!” roept dochter (11) enthousiast, en demonstreert stante pede.
“Kan ik ook,” voegt nichtje (17) eraan toe.
“Nou, volgens mij kan ik best nog wel een spagaat,” mompel ik moedig.
“Ziehien!” wordt er meteen in koor geroepen. Why not. Ik sta dapper op en trek mijn legging recht. Ik heb elastisch spul aan, dus qua uitscheurende kleding moet het geen probleem zijn.

“Niet onopgewarmd doen, joh!” roept mijn zus nog. Ik denk enkel: ach wat, ik kon altijd al spagaat. Ik mag dan wat overgewichtig zijn, ik = lenig. Daar hoef ik echt niet voor op te warmen. Ik zie mezelf daar al staan, midden in de woonkamer, beetje op de plaats dribbelen en rek- en strekoefeningen doen. No way, dat moet ook zo kunnen, zelfs op mijn 45e. Ik ben jong, jonguh!! Ik ben soepel. Ik kan dat.

Ik doe mijn kunstje. En hoor een luide, duidelijke “knak!” in mijn achterwerk.
De spagaat lukt op formidabele wijze (wist ik toch), maar mijn rechterbil denkt daar heel anders over. Een paar spieraanhechtingen in die regio gillen het acuut uit. Ik inwendig ook. Verbeten sta ik op.
“En nu moet ik écht even naar de wc,” roep ik en hobbel zo soepel als ’t nog gaat weg, de rest in lichte be- en verwondering achterlatend.

Ik ken deze pijn. Ik heb dit al een paar keer gehad, nadat ik onopgewarmd een ferme doeltrap maakte tijdens het voetballen. Godnondeju wat steekt het. Mijn bil staat in brand.

De pijn is hels in de dagen die volgen. De achterkant van mijn bilpartij is licht blauwrood. Ik kan nauwelijks zitten, smeer klodders diclofenac onder mijn rechterbil, slik een paar pijnstillers. Niks helpt. Eens even googelen. Ik typ ‘Spagaat’, ‘bil’ en ‘pijn’ in de zoekbalk. En daar staat het: mijn hamstring is verrekt of mogelijk zelfs (in)gescheurd. Nou, fijn dan.

Maar ik weet het nu: ik ben officieel oud. Te oud om out of the blue een spagaatje te doen. Nu, dik anderhalve week later, kan ik nog steeds niet pijnloos zitten. Dus mocht u, veertigplusser, dit ook willen proberen, dan hier mijn op eigen ervaring gebaseerde advies: Doe het niet!! Uw achterwerk zal u dankbaar zijn. Het mijne haat mij momenteel.

Bron: pixabay


Deze blog is eerder gepubliceerd op HoeVrouwenDenken.nl

14 reacties op “De 45-jarige en de spagaat

  1. djaktief schreef:

    Oh wat balen Lou je hohdt daar lang last van maar het kan geen kwaad. Troost je ik deed in juni iets te enthousiast mee met een warming up voor een wedstrijd en ja hoor hamstring blessure. Nu een halfjaar verder weer bijna weg.

    Toittoi, groetjes,

    Dorothé

    Liked by 1 persoon

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Een half jaar??? OMG OMG… Daar ga ik van huilen 😥 (nog harder dan ik al deed). Maar goed, pijn is fijn, zeggen ze. Ik moet dat nog gaan ervaren, tot nu toe vind ik er niks aan.
      Thx 😉 Groetjes!

      Like

      • djaktief schreef:

        Het doet niet zo lang zo zeer maar het duurt lang voor het echt weg is. Misschien moet je even door een deskundige laten vaststellen wat er precies is. Ik heb er ook een marathon mee gelopen. Helemaal niks doen is ook niet goed

        Liked by 1 persoon

  2. Deborah Hamar schreef:

    Ik ken je alleen maar digitaal. Maar op de een of andere manier zie ik het je inderdaad ook gewoon zo ff doen… Inmiddels weet ik uit ervaring (ben 10 jaar jonger dan jou, jonguh! (hihihi..) Maar nee, ook dan is het niet aan te raden. Evenals: springen in de ballenbak. Salto’s maken in het trampolinefunpark, wakeboarden of achterstevoren op je paard zitten… beter van niet!!

    Liked by 1 persoon

  3. kliefje schreef:

    Hahahaha, wat ben je toch een muts 😉 (Met knipoog)
    Ik zie jou (en je overmoed) het zó doen.
    Heel veel sterkte, kan nog wel even pijn gaan doen..,
    xx

    Liked by 1 persoon

  4. Niet leuk dit en het kan vrij lang duren zoiets. Akelig Lou. Voortaan geen spagaat meer dus. Beterschap!

    Liked by 1 persoon

    • Lou-ter-Lou schreef:

      Geen onopgewarmde spagaat in ieder geval :-p Ik kan het best hoor, daar ligt het niet aan. Maar mijn spieren zijn duidelijk wat strammer geworden in ‘koude’ toestand, en dan rekken ze dus wat moeilijker mee. Met dit resultaat :-/

      Like

  5. Mack schreef:

    Ik moet af en toe goed nadenken om niet iets heel stoms te doen. Laatst wilde ik van een balustrade springen maar bedacht nog net op tijd dat mijn knieën dan wel eens een stuk hoger zouden kunnen komen te zitten. De geest past zich niet aan aan het lichaam.

    Liked by 1 persoon

Ja, zeg 't maar... (graag zelfs)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s