Move on

IMG_20150108_211318
Terugblikken op gemaakte keuzes.
Mais non, je ne regrette rien.
Bedauere wirklich nichts von allem.
Fate is only a question of ‘when‘.

Deux enfants, ils sont entre nous.
Prachtmensjes, zo mooi. Zo warm.
Sind alles. Für dich wie für mich.
Lets keep ‘em loved. Safe from harm?

Je te souhaite le meilleur absolu.
Alle goeds. Ik wens het je oprecht.
I hope she’s a much better person for you
und ich in allen Augen nicht ewig schlecht.

Je was, je blijft mijn langste verleden.
Aber in Zukunft kämpft jeder für sich.
Proud of you, for so long I’ve been.
Du leider nicht ebenso stolz auf mich.

De onophoudelijke distantiëring
Wunschloses Unglück. Und etwas Rost.
Passivité, discontinuité. Liberté.
Interest, finally and totally lost.

Samen, nu slechts nog voor de kinderen.
Wollte dir wirklich nie so weh tun.
À partir d’été, nos mondes sont séparés.
I just, I just had… my own pride, too…

Never meant to drift away.
So quickly.

Tried for so long to heal it all.
To be one.

But I couldn’t hold it up forever.
Forgive me.

Ich habe soeben genau
das getan.

C’est tout.
And we’ll move on.

oud

Grote bek maar
zo onzeker
Vraag het hemd
van het lijf
Vraag van ander
en zelf níet doen
Staat ellende
buiten kijf.

Te vulgair en
onnadenkend
Te veel ongein
zo niet mij…
Kweenie wat me
daar bezielde
Kannie verder
Waar ben jij…

Wilnie goedpraten
wat zo fout was
Was mezelf niet,
ben een oen.
Kweenie wat ik
nu nog doen kan
Heb je echt nooit
pijn willen doen.

Kzie wel wat
er nu zo mis was
Wilde herstellen
deed het fout
Bijna v’loren maar
heb hoop weer.
Word ik nu toch
met jou oud?

Moeder moet

Moeder moet liefhebben.
Onvoowaardelijk steunen.
De juiste raad weten.
Op zich laten leunen.
Moeder moet behoeden
En altijd beschermen.
Zich vol overgave
over alles ontfermen.
Moeder moet alles.
Accepteren, berusten.
Niet klagen. Dragen.
Lasten en lusten.

In het Duits klinkt de benaming duidelijk passender.

Moeter.

Je ruist

Ik wil je in woorden wikkelen
je vangen in metaforen
me verstoppen in gaatjes
die je blikken in me boren
ik wil het licht dat jou draagt
langzaam in mijn ogen druppelen
langsheen de vezels van je
trui naar je lippen huppelen
urenlang harp spelen op je wimpers
en languit gaan liggen in je zij
ik wil de zee horen in je oorschelp
en eindelijk kunnen zeggen: je ruist in mij

.

(geschreven door jong dichterstalent: Bo Vanluchene)

Catastrofe

Toe, zeg me dat de plek waar ik nu ben, een veilige is?
Dat het woord dat je me vandaag gaf, morgen ook nog geldt?
Het goede staat plotsklaps stil maar de wereld wordt steeds sneller.
Als jij terugkomt, blijkt alles al lang nog meer veranderd gebleven.
Geef me dat beetje zekerheid dat toont dat niets écht zeker lijkt?
Ik knijp mijn ogen dicht en hoop bijna hard dat ’t ineens onwaar is.
Het is te eenvoudig: ik heb zo veel lief en word ook lief gehad.
Leef niet meer in het verleden, kijk niet eens naar de toekomst.
In gedachten ontwaak ik elke dag daar, waar ik nu zou willen zijn.
Neem een deel van mijn voortdenderende snelheid weg?
Geef me iets, maakt niet eens uit wat, dat voor altijd blijft.
Maar ook al gaat de wereld om ons heen langzaam kapot,

dit blijft eeuwig onaangetast. Niets gebeurt werkelijk…

Zo verwarrend
mag het zijn.
Zo catastrofaal.
maar zo mijn.

#usb3

Bea

zouze3Zou ze ooit één grijze haar onder haar hoedje uitrukken?
Zou ze ooit in de keuken de beslagkom leeg likken?
Zou ze ooit nog een keer een mindblowing orgasme hebben?
Of er ooit één hebben gehad, met veel heet gesteun en gesis?

Zou ze ooit in de auto keihard meeblèren op Lily’s “Fuck You”?
Zou ze ooit op de WC ongegeneerd in haar neus rondboren?
Zou ze ooit onder de dekens haar linkerbil even snel optillen,
zodat haar stinkende scheet niet zo snoeihard te horen is?

Zou ze ooit gedachten hebben: “Is dit nou werkelijk alles..”
Zou ze ooit uit die Bilderbergclan hebben willen ontsnappen?
Zou ze ooit nog een geile chat met de prins van Zamunda snel
wegklikken omdat haar PA weer loopt te zeiken als Manneke Pis?

Zou ze ooit haar beschoeide voeten op de salontafel pleuren?
Zou ze ooit snel haar paarse dildo schoonmaken onder de douche?
Zou ze ooit een enorm stuk in haar bontkraag zuipen, enkel
vanwege het anders aan creativiteit zo ondraagbaar grote gemis?

Zou ze ooit na het afvegen naar haar toiletpapiertje kijken?
Zou ze ooit het lopend buffet overgeven door haar neus?
Zou ze ooit eens bankhangend naar Kim Holland zappen.
Ach nee, toe zeg, kom nou, nevernooitniet, neen toch gewis…

huh

kon jij maar mij zijn jij
dan wist ik wel
dat ik mij wou.
kon jij maar mij zijn
dan kon ik zeggen
dat ik van mij hou.

maar als ik de vingers
van mijn rechterhand
op ‘t  toetsenbord één
plek naar links verschuif,
ben jij enkel nog maar

huh …?

.

.

© Lou